شاخه های بی برگیم، باغبان ما عشق است
در طریقت مرگیم، کاروان ما عشق است

می رویم و پیدا نیست این طریق را پایان
راهیان بی خویشیم، راهدان ما عشق است
 

تشنگان شمشیریم، می رویم و می میریم
بسملیم و بسم الله، هر تکان ما عشق است

تن، لباس پوسیده؛ روح، تیغ تفتیده
بی سریم و می رقصیم، نوحه خوان ما عشق است

حال ما بپرس از موج، می کشندمان از اوج
گر چه بر زمین هستیم، کهکشان ما عشق است

روزیِ ظریف ما، از جناب جبریل است
رزق ما زمینی نیست، آب و نان ما عشق است

گنج بی کران با ماست، در جهان نمی گنجیم
خانه در عدم داریم، آشیان ما عشق است